O EFS
Europejski Fundusz Społeczny
Pomysł powołania funduszu społecznego został określony na konferencji Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w Messynie w 1955 roku. Europejski Fundusz Społeczny (EFS) powstał w 1957 roku na podstawie Traktatów Rzymskich. Jego pierwszymi celami było m.in.:
- doszkalanie pracowników niżej wykwalifikowanych,
- wspieranie mobilności pracowników.
W latach '70 nastąpił wzrost znaczenia Funduszu w związku z rosnącym w Państwach Członkowskich bezrobociem. W tych latach nastąpiło zwiększenie budżetu, zadań i celów funduszu. W roku 1988 na nowo zdefiniowano dwadzieścia celów i zadań Europejskiego Funduszu Społecznego. Można je pogrupować m.in. w następujące grupy zadań:
- przeciwdziałanie bezrobociu,
- doskonalenie kadr,
- kształcenie ustawiczne,
- promowanie nowych technologii i badań naukowych,
- wspieranie grup dyskryminowanych i zagrożonych marginalizacją (defaworyzowanych).
Aktualnie EFS jest jednym z czterech funduszy strukturalnych Unii Europejskiej obok funduszy:
- Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego,
- Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Sekcja Orientacji),
- Finansowy Instrument Wspierania Rybołówstwa.
W latach 2004-2007 w Polsce jest realizowanych sześć Programów Operacyjnych (z poprzedniej perspektywy budżetowej 2004-2006), w tym z Europejskiego Funduszu Społecznego są finansowane m.in. Sektorowy Program Operacyjny Rozwoju Zasobów Ludzkich (SPO RZL) oraz Priorytet II Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego (ZPORR – Priorytet II).
Studia podyplomowe przygotowujące kadrę do prowadzenia kształcenia ustawicznego na odległość są realizowane w ramach:
- Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich,
- Działania 2.2 - Podniesienie jakości edukacji w odniesieniu do potrzeb rynku pracy,
- Schematu c) - przygotowanie kadry do prowadzenia kształcenia na odległość.
